Beltha og búðin hennarVera Rut Ragnarsdóttir
Þá erum við loksins búin að læra að setja inn myndir og ég byrja á því að setja inn myndir sem tengjast Belthu – búðarkonunni okkar.Beltha er fædd 1980. Hún giftist manni sem var yngri en hún en slíkt er ekki vel séð hér. Tengdamamman reyndist mesta fól og lagði hart að syni sínum að yfirgefa eiginkonuna þrátt fyrir að hann ætti með henni tvö börn, þau Maggie og Mwangie. Þar kom að hann lét undan þrýstingi og hóf sambúð með sér yngri konu og eftir sat Beltha með sárt ennið. Hún flytur þá heim til ömmu sinnar en foreldrar hennar voru bæði dáin og Beltha hafði alist upp hjá ömmu sinni. Gamla konan átti nóg með sig og hvatti Belthu til að flytja til Nairobi þar sem hún gæti fengið sér vinnu og þannig séð fyrir ömmu sinni.
Beltha kemur til Nairobi með börnin sín tvö og lítið annað. Hún sest upp hjá frænku sinni sem reynist heldur treg til að taka þessa litlu fjölskyldu inn á sig. Beltha fer út á veg og reynir að fá vinnu við þvotta eða annað tilfallandi en ekkert gengur. Þegar hún hefur verið þarna í 3 daga án þess að verða nokkuð ágengt og það sem verra er, frænkan hefur hvorki gefið henni né börnunum vott eða þurrt, birtist þá ekki bjargvættur í líki karlmanns. Hún flytur til hans með börnin en það eina góða sem kom út úr því sambandi var litli Felix sem er algjört augnayndi.
Lífsbaráttan er hörð og enga vinnu að fá. Hún fer í það að safna plasti og brotamálmi úr húsasorpi auk þess sem hún betlar á götunni og notar börnin til þess arna. Þar kemur að lögreglan tekur eldri börnin af henni þar sem þau eru að betla á götunni. Börnunum er komið fyrir á fósturheimili en þar er þeim nauðgað af fullorðnum karlmönnum. Þetta eru 3ja og 5 ára börn!
Beltha kemst í samband við Þórunni Helgadóttur, forstöðumann ABC hér í Kenya og Þórunn reynist henni betri en enginn. Hún tekur að sér Maggie og Mwangie en Felix verður áfram hjá mömmu sinni.Það er svo fyrir tilstuðlan Þórunnar sem við liðsinnum Belthu.
Þegar við hittum hana býr hún í bárujárnskofa þar sem hún borgar ca 500 kall í leigu á mánuði. Við byrjuðum á því að leigja fyrir hana húsnæði - ca 10 fermetra herbergi með aðgangi að sturtu og klósetti, í steyptu hús með bárujárnsþaki sem heldur vatni og vindum. Hurðin er úr málmi svo og gluggahlerinn og rimlar fyrir glugganum. Þetta er því afskaplega gott hús á Soweto mælikvarðann en það er heitið á hverfinu/slumminu sem hún býr í. Leigan reyndist vera ikr 2000 á mánuði. Staðsetningin er við aðalgötuna sem er ekki annað en moldarstígur íbúarnir, menn jafnt sem málleysingar ganga eftir auk þess sem hægt er að ferðas þarna í bíl ef farið er varlega.
Leigusalinn sá sér leik á borði þegar við “hvítingjarnir” birtumst og gerði kröfu til þess að hún keypti “innréttingarnar” sem voru fyrir framan dyrnar fyrir þúsund kall. Innréttingarnar eru borð sem slegið hefur verið upp úr afgangstimbri en í stað þess að láta leigusalann fjarlægja þetta og verða sér út um nýtt gátum við samið um kaupverðið og það lækkað í kr. 600. Afhverju er ég að skýra sérstaklega frá þessu? Jú afþví að þetta er dæmigert fyrir afstöðu manna hér. Ef einhver hvítur birtist virðast allir halda að hér séu auðkýfingar á ferð og full ástæða til að nýta sér það. Ég ætla ekki að segja ykkur hvað þetta getur verið þreytandi.
Jæja til að gera langa sögu stutta þá var búðin opnuð 1.nóvember og söluvaran ýmis matvara ásamt parafínolíu sem er notuð bæði við eldamennsku svo og sem ljósgjafi. Verslunin var úti, fyrir framan herbergið en það bæði kallaði á það að einhverjir tóku vöru ófrjálsri hendi auk þess sem rykið settist yfir allt. Beltha vildi láta smíða fyrir sig hillur og við samþykktum að leggja henni til fé en þegar til átti að koma fékk hún tilbúnar hillur fyrir 4000 kall og þar með var búðin komin inn.
Ég veit varla hvort við eða hún erum stolltari af búðinni. Þetta er myndar verslun þar sem höndlað er með kornvöru, egg, mjólk, sælgæti, hreinlætisvörur og sitt hvað fleira. Það er kannski ekki mikill lager til staðar en þetta potast og Beltha hefur í sig og á sem var jú markmiðið.
Gulla - verandi í Afríku - bloggar
Athugasemdir
1
Guðrún í LC 4 skrifar:
Skemmtileg saga Gulla greinilegt að þið eruð að gera góða hluti þarna í Afríku. Rosalega gaman að sjá myndirnar af húsinu ykkar svaka flott hús maður getur nefnilega ekki gert sér í huga hvernig hlutirnir líta út þarna finnst endilega að allt eigi að vera svo allt örðuvísi en hér hjá okkur. En ég geri mer grein fyrir því að það er mikil munur á aðbúnaði fólks. Kær kveðja úr Garðabænum Guðrún
21. janúar 2008 klukkan 13:48